بنده شُکر بودن یک خصوصیت خیلی مهم و ضروریست. شاید بعضی برداشت کنند که این به نوعی تسلیم شدن در مقابل زندگیست اما اینطور نیست و اغلب شرایط و آدم ها ارزش تقلا و درگیری را ندارند و آدم ها عمدتا بابت زخم هایی که از این موارد بر روح و جانشان می افتد مدت ها رنج می کشند. آدم که بنده شکر باشد از شرایط و آدم ها توقع چندانی ندارد، به داشته هایش واقف و بابت آن ها شکرگزار است و زندگی بی حاشیه را می پسندد.