من همیشه اگه تو یه موقعیت کاری خوب دووم نیاوردم یا اینکه حتی نتونستم ادامه تحصیل بدم و حتی تو دوره ارشدم هم دوستای چندانی نداشتم فقط به یک دلیل بوده: پایین بودن سطح روابط اجتماعیم. یعنی اینطوریه که تمایل دارم کارم رو انجام بدم ولی مجبور نباشم به کسی جواب پس بدم. دلم نمیخاد به کسی توضیح بدم بابت عملکردم. تو این شرایط، البته اگه امکاناتی که لازم دارم رو در اختیارم قرار بدهند، عملکردم رو به شکل مطلوب انجام میدم بدون اینکه آب از آب تکون بخوره. ولی وقتی امکانات نمیدن و در عین حال لیست انتظارات میفرستن، اونجاس که دیگه دلم نمیخاد اونجا کار کنم و خیلی فوری جیم میشم.