بهار پرتقالی
تا پروانه شدن
چه فرصت خوبی بود که میتوانستم هروقت دلم میخواهد و بی آنکه ساعتم را با ساعت دنیای شما تطبیق بدهم با شما تماس بگیرم. چه دلگرمی دلچسبی که شما را در جغرافیای محصور در یک مرز احساس می کردم. چه فرصت خوبی بود با شما سر یک سفره نشستن، حرف زدن ِروی در روی، با شما به خرید رفتن، از دست شما هدیه گرفتن، با شما قدم زدن، با شما روزها را به شب کردن..
یکشنبه پانزدهم مرداد ۱۴۰۲|
12:5 |زنجبیل|
| [-Design-] |