بهار پرتقالی
تا پروانه شدن
جان من! راستش را بگو!..تا اینجای زندگی مشترکمان، برای تو زن خوبی بوده ام؟! ای کاش بوده باشم! روزی نیست که این سوال را از خودم نپرسم. گاهی در طی روز چند نوبت به وسواس دچار میشوم و همه چیز را مرور می کنم و به این نتیجه میرسم رفتارم هیچ برازنده ی تو نیست. و از تو چه پنهان سخت از خودم دلگیر می شوم. گاهی حس می کنم خیلی وقت ها دارم تلافی عقده و کمبودهایم را سر تو خالی می کنم. ای کاش من وقتی از دستت عصبانی میشوم لال شوم. ای کاش انقدر از دستت عصبانی نشوم. ای کاش انقدر غصه نخورم. ای کاش لیاقت زندگی مشترک با تو را داشته باشم. ای کاش خوشبختت کنم..
جمعه بیستم مرداد ۱۴۰۲|
13:24 |زنجبیل|
| [-Design-] |