نمیدانم چرا بعضی ها اصرار دارند حتی از کسانی که تاثیری در زندگیشان ندارند و در حد مراودات اندک روزمره با ایشان در ارتباط هستند، متنفر باشند.

همکارم می گوید :" از فلان سفیر سلامت متنفرم. وقتی نزدیک میشود توقع دارد بهش دست بدهی!" سایر همکاران ضمن تایید چهار تا مورد منفی دیگری که در مورد شخصیت آن خانم دیده اند ذکر می کنند.

من اما واقعا درک نمیکنم تنفر از این خانم چه لزومی دارد؟ خوشت نمی آید دست بدهی؟ بهش دست نده! احساس میکنی پر رو است؟ لابد زیاد به حریم شخصی ات راهش داده ای! اما اینکه صرفا چون رفتار کسی مطابق میل ما نیست ازش متنفر باشیم، ظلم به خودمان است. حتی اگر متنفری، چرا باید آنرا اعلام کنی؟ باید پذیرفت هرکسی یک نوع خصوصیات اخلاقی دارد و اگر همه شبیه به هم میشدیم، دنیای جالبی نمیشد.