خوبی زندگی تو ایران اینه که هرجا ساکن باشی به یک اندازه اعصاب و روانت به فنا میره.

شمال و جنوب و شرق و غرب و تهران و شهرستانم نداره.

ازین بابت حسرت جای به خصوصی رو دلت نمی مونه.