دلم میخواهد درباره زندگی مشترکمان مثل یک پیله فکر کنم. مثل یک کندو یا لانه پرنده توپی شکل یا لاک ِ لاکپشت یا حتی خانه حلزون. چیزی که بشود داخلش خودم را مخفی کنم و هیچ کس از کارم سر در نیاورد. هیچ کس از من نپرسد برنامه ام برای آینده چیست، چرا بیزنس ندارم چرا مهاجرت نمیکنم و هزار چرای دیگر که پاسخ بعضی از آن ها حتی برای خودم واضح نیست.

میتوانم از پس این یکی بر بیایم. این یکی انجام پذیر است.