با توجه به رابطه نزدیکم با مامان جای تعجب نیست که چطور بعد از یک و نیم سال زندگی مشترک هنوز دلتنگ لحظه هایم با مامان میشوم. اینکه تصاویر و جزئیات آن خاطرات انقدر دقیق در ذهنم نقش بسته برای خودم هم جالب است.

مثلا وقتی ساعت از دوازده گذشته می نشستیم پای تلویزیون و سریال یا فیلم تماشا می کردیم گاهی مامان لقمه ای نان با ماست چکیده یا ماست شیرین شده با شکر میخورد و من همسفره اش میشدم. لقمه ای که طعمش بی نظیر بود. همیشه لقمه ای که از دست مامان می گرفتم خوشمزه ترین بود.

دلتنگ شاید واژه خیلی خیلی کوچکی باشد در توصیف حالی که در این مسافت دور از مامان احساس میکنم...

برچسب‌ها: من و مامان

چهارشنبه بیست و نهم فروردین ۱۴۰۳| 1:0 |زنجبیل|