یک فیلم به اسم nightbitch را دیدم مربوط به مصائب زنی بود که مادر شدن مانع از تحقق آمال و آرزوها و رشد و تعالی شغلی اش میشد. من البته از اینجور فیلم های فمنیستی خوشم نمی آید‌. هرچند خودم دلم نمیخواهد مادر بشوم اما این حجم از تبلیغاتی که در شبکه های اجتماعی و دنیای مدرن تازگی ها ضد بارداری و مادر شدن شکل گرفته است، خیلی به چشمم آمده و برایم عجیب است. خب بنظرم هرکسی میخواهد مادر شود خودش عقلش می رسد دارد چه کار می کند اینکه بعضی ها ذات مادر شدن را اینگونه زشت و اذیت کننده و دیوانه وار نشان می دهند دنبال چه هدفی هستند؟ چون قطعا آن کسی که این تصمیم را گرفته، لذت های این قضیه را هم در نظر گرفته، لذت هایی که شاید برای من و خیلی های دیگر قابل درک نباشد اما توسط خود فرد احساس میشود و بنابراین سختی های آن را به جان خریده است. نمیدانم متوجه منظورم میشوید؟ یعنی رسانه ها یا فیلم ها یک جوری نشان می دهند انگار یک بلای ناخواسته و بدون برنامه ریزی مثل سقوط شهاب سنگ روی سر زن خراب شده. " حیف اون شکم صاف!" "حیف اون فلان و بهمان!" ای بابا! اصلا بارداری بدترین بلای عالم!!! بدن خودش است و دلش میخواهد این بدترین بلای عالم را با آن تجربه کند!!

شاید در مورد کسی که بدون برنامه ریزی باردار شده باشد آه و افسوس (آنهم تنها از جانب خود مادر باردار ) روا باشد اما کسیکه خودش خواسته باردار شود را نمیتوان قضاوت کرد... مثلا همین اخیرا ملت روی عکس های بارداری "مارگوت رابی" (بازیگر هالیوود)خیلی زوم می کردند و دریغ و افسوس و آه سر می دادند که این پدیده (شما بخوانید بلا یا مصیبت ناخوانده! از نظر آن ها) چه بر سر آن پیکر لطیف و رویاگونه آورده!😐 خب اراذل مجازی! اگر اجازه بدهید آن بنده خدا سوای از ایفای نقش های سکسی، یک زندگی ایی هم برای دل خودش داشته باشد!🤦🏻‍♀️ زندگی ایی که در آن ارزش های دیگری به غیر از همواره سکسی و فیت بودن مهم هستند! ارزش هایی که شاید ما درک نکنیم!!!🤐