شبا یه مقاومت عجیبی در برابر خوابیدن پیدا میکنم. یعنی حاضرم درد سر یا گردن رو تحمل کنم و مثل جغد پای تلویزیون یا گوشی بشینم اما نخوابم. شاید باورتون نشه اما شب ها از خوابیدن متنفر میشم و عاشق خوابیدن در طی روزم!

یه جایی خوندم گاهی شب بیداری، نشون دهنده عدم استراحت روحی کافی در روز گذشته است.. یعنی چون مغزت اون روز به حد کافی استراحت نداشته و لذتی نبرده، تلاش میکنه بیدار بمونه تا شاید یک مقدار ریلکس کنه. اگر این فرضیه درست باشه من مدت هاست از روزهام لذتی نمیبرم.. :(