بهار پرتقالی

تا پروانه شدن

من هوای این ساعت از شبانه روز را دوست دارم. ساعتی که هوای شهر پاک و تمیز است و خیابان ها ساکت آرام اند و چراغ های شهر بی هیچ هیاهویی در تاریکی چشمک می زنند. شهر در سکوت و آرامش مطلق است‌‌. شب در اوج تاریکی خود قرار دارد و هیچ شک نمیبری که شبی به این تاریکی، آبستن روشنایی روز باشد. بی دلیل نیست که شعرا و عرفا از شب زنده داری و دعای بامداد زیاد نوشته اند. این ساعت مرموز هر جان بیداری را به فکر وا می دارد

پنجشنبه هجدهم بهمن ۱۴۰۳| 3:0 |زنجبیل|

[-Design-]